Eliza Latifi

Ndonjëherë ndalem dhe mendoj , thellohem aq shume sa që jeta nuk më duket më realitet. Arrij tek ato mendimet e bindjet e mija që janë të gozhduara dhe të cilat më bëjnë mua të jem kjo që jam.
Kush dhe pse jam unë e këtillë?
Më qartësohen më shumë organizimet e mendimeve që I bëj në mendje , pasi gjithçka , ç’do pyetje , fillimisht ia drejtoj vetes.
Kush ishim , kush jemi dhe kush do të jemi?
Ndjehem e pafuqishme teksa qëndroj përballë të vërtetës , përballë asaj të vërtete e cila më përfshin edhe mua , na përfshinë të gjithë ne . E vërteta drastike që pos jell ndryshim në të jetuarit e përditshëm . E kam fjalën pikërisht për neve , të rinjëve , nga të cilët të gjithë sytë dhe shpresat e botës janë të drejtuara.
Nuk di të them asgjë saktesisht nga e kaluara , por duke u bazuar në atë që sytë e mi shohim sot , të rinjëve dje iu është mësuar gjithçka , përpos se sit ë trajtojnë , edukojnë , e bindin të rinjtë e sodit , se lumturia e vërtetë gjendet vetem brenda vetes.
Them kështu pasi mendoj se kemi humbur esencën e asaj që na plotëson në brendi , duke u horvatur pas “lumturisë” materiale/të dukshme , e cila lumturi na bën më të mirë në sytë e botës. Sot , të rinjtë matin lumturin me numrin e pëlqimeve në rrjetet sociale , apo me vendet ku udhëtojnë. Në një botë ku vlerësimi I jashtëm ka marë epërsinë , kemi harruar të vlerësojmë veten në mënyrë autentike.
A po e humbim ne lidhjen me veten tonë në kërkim të lumturisë sipërfaqësore?
Rinia e sotme ndodhet në një udhëkryq: të zgjedhë mes të qenit vetvetja ose të përshtatet me një imazh të ndërtuar nga shoqëria. Për fat të keq, presioni social po e largon të riun nga një jetë me kuptim të vërtetë.
Për të ndërtuar një të ardhme ku të rinjtë nuk maten me pasuri materiale, por me përmbushjen e brendshme, duhet të fillojmë nga vetëdija dhe edukimi emocional. Duhet të mësojmë të ndjejmë, të pranojmë veten ashtu siç jemi, pa u përshtatur verbërisht me standardet e të tjerëve, por duke ndërtuar vlera autentike që na japin kuptim.
Ajo që zgjedhim sot do të përcaktojë jo vetëm të ardhmen tonë personale, por edhe të ardhmen e brezave që vijnë pas nesh. Nëse arrijmë të çlirohemi nga iluzioni i lumturisë së ndërtuar mbi dukjen dhe të përqendrohemi në atë që na sjell qetësi të brendshme, ndoshta do të krijojmë një brez të ri që e kupton se lumturia nuk është diçka për t’u kërkuar jashtë vetes, por për t’u zbuluar brenda saj.

Ne përdorim cookies për të përmirësuar përvojën tuaj dhe për të analizuar trafikun në faqe. Duke vazhduar përdorimin e faqes, ju pranoni përdorimin e cookies sipas Politikës së Privatësisë. Pranoj Me shume