Gjermania po ndryshon-çfarë do të thotë rritja e AFD-së për Evropën dhe Ballkanin ?

Dr. Lulzime Qoku
Këto ditë po e ndjek me vëmendje zhvillimet politike në Gjermani dhe po mendoj
se ajo që po ndodh atje është shumë më e rëndësishme sesa duket në shikim të parë.
Gjermania nuk është vetëm një shtet i fuqishëm Evropian. Ajo është një nga shtyllat
kryesore të Bashkimit Evropian. Prandaj, ndryshimet e mëdha politike në Gjermani nuk
mund të shihen vetëm si çështje e brendshme Gjermane. Ato mund të ndikojnë edhe në
të ardhmen e Evropës dhe, në një mënyrë apo tjetër, edhe në të ardhmen e Ballkanit.
Sot vëmendjen më të madhe po e tërheq rritja e AfD-së (Alternative für Deutschland).
Partia po fiton gjithnjë e më shumë mbështetje dhe në disa sondazhe kombëtare ka
dalë edhe përpara CDU/CSU-së.
Gjermania aktualisht qeveriset nga kancelari Friedrich Merz dhe koalicioni
CDU/CSU–SPD. Zgjedhjet e fundit federale u mbajtën më 23 shkurt 2025, ndërsa
zgjedhjet e ardhshme federale, nëse nuk ka zgjedhje të parakohshme, priten në vitin
2029.
Ndërkohë, në shtator 2026 priten zgjedhje në disa rajone të Gjermanisë, dhe këto do të
jenë një test i rëndësishëm për forcën e AfD-së.
AfD kërkon një kthesë të fortë në politikën gjermane: kontroll shumë më të rreptë të
kufijve, kufizim të emigracionit dhe azilit, kthimin e personave që nuk kanë të drejtë
qëndrimi, masa më të ashpra ndaj kriminalitetit dhe një politikë shumë më konservatore.
Por AfD nuk është vetëm çështje emigracioni.
Partia është shumë euroskeptike dhe kërkon që shtetet kombëtare të kenë më shumë
kompetenca dhe BE-ja më pak. Në programet e saj ka paraqitur edhe ide për një
ndryshim shumë të thellë të marrëdhënies së Gjermanisë me Bashkimin Evropian.
Dhe pikërisht këtu lind pyetja:
Çfarë do të ndodhte me Evropën nëse një ditë AfD do të merrte pushtetin në Gjermani?
Kjo nuk do të nënkuptonte automatikisht se Gjermania do të largohej nga BE-ja dhe as
se BE-ja do të zhdukej. Por një kthesë e tillë do të ishte një tronditje shumë e madhe
politike dhe ekonomike për Evropën.
Megjithatë, BE-ja nuk u krijua vetëm nga këto dy vende. Në fillim ishin gjashtë shtete:
Franca, Gjermania, Italia, Belgjika, Holanda dhe Luksemburgu.

Pas Luftës së Dytë Botërore, ideja ishte që vendet Evropiane të lidhnin ekonomitë dhe
interesat e tyre aq ngushtë, sa Evropa të mos kthehej më në konfliktet e së kaluarës.
Prandaj, nëse Gjermania një ditë do të merrte një drejtim shumë më euroskeptik,
ndikimi do të ishte jashtëzakonisht i madh.
BE-ja mund të vazhdojë të ekzistojë , por do të ishte një Evropë shumë ndryshe.
Dhe këtu fillon pjesa që na intereson neve.
Shqipëria dhe Maqedonia e Veriut kanë zgjedhur rrugën Evropiane. Për ne, një BE e
bashkuar dhe një politikë aktive e zgjerimit janë shumë të rëndësishme.
Shqipëria është më përpara në procesin e integrimit. Negociatat e
anëtarësimit janë hapur dhe vendi po ecën në procesin e reformave dhe negociatave.
Maqedonia e Veriut është kandidate për anëtarësim që nga viti 2005.
Negociatat u hapën politikisht në vitin 2022 dhe procesi i screening-ut është përfunduar,
por vendi ende duhet të përmbushë hapat e nevojshëm për të kaluar në fazën e plotë të
negociatave.
Një nga pengesat kryesore është çështja e ndryshimeve kushtetuese, të cilat BE-ja i
konsideron hap të nevojshëm për vazhdimin e procesit. Krahas kësaj, vendi duhet të
vazhdojë reformat në gjyqësor, sundimin e ligjit, luftën kundër korrupsionit, krimit të
organizuar dhe forcimin e institucioneve.
A mund të hyjë Maqedonia e Veriut në BE deri në vitin 2030?
Është e mundur, por nuk është e garantuar.
Nëse ka vullnet politik, kryhen hapat e nevojshëm kushtetues, bëhen reformat dhe nuk
shfaqen bllokime të reja, procesi mund të përparojë shumë më shpejt.
Por nëse vazhdojnë vonesat dhe përplasjet politike, atëherë edhe viti 2030 bëhet
shumë më i vështirë.
Dhe duhet ta kemi të qartë një gjë:
Gjermania është shumë e rëndësishme, por nuk vendos e vetme për të ardhmen e
Shqipërisë apo Maqedonisë së Veriut në BE.
E ardhmja jonë varet edhe nga reformat që bëjmë vetë, nga vendet e tjera anëtare dhe
nga drejtimi që do të marrë vetë Bashkimi Evropian.
Në fund, pyetja nuk është vetëm:

“Kush do t’i fitojë zgjedhjet në Gjermani?”
Por: “Çfarë Evrope do të kemi nesër dhe ku do të jetë Ballkani brenda saj?”