Presidenti i Federatës argjentinase me letër emocionuese për Messin: U bëre i përjetshëm

Presidenti i Federatës Argjentinase të Futbollit (AFA), Claudio “Chiqui” Tapia, i ka kushtuar një letër emocionuese Lionel Messit pas ndeshjes së fundit të kapitenit me fanellën e Argjentinës.

Messi ia dha lamtumirën kombëtares pas 21 vitesh, në ndeshjen e fituar 3-0 ndaj Beninit në “Monumental”, ndërsa Tapia zgjodhi fjalët dhe emocionet për të përshkruar rrugëtimin e kapitenit.

“Erdhi dita, heroi im i preferuar. Erdhi ajo ditë që askush nuk donte të vinte”, shkroi Tapia.

Presidenti i AFA-së theksoi se gjurma e Messit nuk do të mbetet vetëm te golat, trofetë dhe statistikat.

“Ajo është te çdo fëmijë që hyn në një klub me një top nën sqetull, duke ëndërruar të bëhet Messi. Është te çdo argjentinas që mësoi prej teje se humbja nuk do të thotë të jesh i mundur. Është te çdo shok skuadre që pati mundësinë të ndajë dhomën e zhveshjes me ty. Dhe është te kjo Kombëtare, e cila kuptoi se lavdia ndërtohet duke punuar, duke qenë modest dhe duke ecur së bashku”, vijon letra.

Tapia kujtoi gjithashtu se Messi ka lënë gjurmë të përhershme në historinë e futbollit argjentinas.

“Është e vështirë të flasësh për një ndeshje të fundit, për një herë të fundit, për një cikël që përfundon. Sepse do të donim ta ndalonim orën dhe t’i kërkonim futbollit edhe pak kohë. Por ndoshta jeta është edhe të kuptosh se disa momente janë kaq të jashtëzakonshme pikërisht sepse nuk zgjasin përgjithmonë”.

Në fund, Tapia e falënderoi Messin për gjithçka që ka bërë me fanellën e Argjentinës.

“Faleminderit për çdo gëzim. Faleminderit sa herë që u ktheve. Faleminderit që nuk u dorëzove kur ishte më e lehtë ta bëje. Faleminderit që mbrojte ngjyrat tona me dashuri, respekt dhe krenari”.

Dhe mesazhi i fundit ishte edhe më i veçantë:

“Erdhe. Luajte. Ëndërrove. Vuajte. Këmbëngule. Fite. U kurorëzove. Dhe u bëre i përjetshëm.

Sot përfundon një cikël. Por historia jote me Argjentinën nuk përfundon këtu.

Fanellat një ditë varen. Ndeshjet përfundojnë. Stadiumet shuhen.

Legjendat, jo.

Dhe për sa kohë të ketë një top që rrotullohet në vendin tonë, për sa kohë një fëmijë të festojë një gol me fanellën bardhekaltër, për sa kohë një argjentinas të kujtojë se ku ishte më 18 dhjetor, ti do të jesh aty.

Kapiteni ynë.

Kampioni ynë.

Numri 10.

Heroi im i preferuar.

Faleminderit për gjithçka, Leo.

Kjo do të jetë gjithmonë shtëpia jote.”