Shqipëria nuk guxon të bjerë në grackën e përçarjes fetare dhe të agjendave antikombëtare

Kur feja përdoret si armë politike, shteti duhet të zgjohet

Shkruan: Rrezart Kalaja

Shqipëria sot ndodhet përballë një prove të madhe kombëtare, politike dhe qytetare. Nuk është fjala vetëm për disa ngjarje të veçuara në Vlorë, në Zhelnicë, në Tiranë apo në disa vende të Evropës. Fjala është për një skemë të rrezikshme që synon të krijojë tension, përçarje, mosbesim dhe konflikt brenda trupit shqiptar.
Nëse këto ngjarje shihen vetëm si incidente lokale, atëherë gabojmë rëndë. Ato duhet të analizohen në thellësi, sepse prapa çdo trazire që e dobëson Shqipërinë, Kosovën dhe shqiptarët, gjithmonë mund të fshihen interesa të huaja, rrjete ndikimi dhe struktura që nuk e duan kombin shqiptar të bashkuar, të zhvilluar dhe të lidhur me botën perëndimore.
Skema e vjetër: dobësimi i shqiptarëve përmes fesë
Historia na ka mësuar se armiqtë e shqiptarëve nuk kanë synuar vetëm pushtimin fizik të trojeve tona. Ata kanë synuar edhe dobësimin shpirtëror, kulturor dhe kombëtar të shqiptarëve.
Në këtë kuptim, kujtohen shpesh platformat antishqiptare të Vasa Çubrilloviqit dhe mendësia politike e figurave si Ivica Daçiq, ku shqiptarët shiheshin si popull që duhej dobësuar nga brenda. Një nga metodat më të rrezikshme ka qenë përdorimi i fesë si mjet për largimin e shqiptarëve nga vetëdija kombëtare dhe për shtyrjen e tyre drejt përçarjes.
Formula është e njohur:
largojeni shqiptarin nga kombi, lidheni me fanatizëm të importuar, përçajeni me vëllain e vet dhe pastaj sundojeni më lehtë.
Kjo nuk është rastësi. Kjo është strategji e vjetër, e cila sot mund të shfaqet me fytyra të reja, me gjuhë moderne, me rrjete sociale, me organizata, me predikime, me protesta dhe me propagandë të maskuar si “mbrojtje e fesë”.
Bashkësitë islame duhet të distancohen nga politizimi i fesë
Në këtë moment historik, Bashkësitë Islame në Tiranë, Prishtinë, Shkup dhe në hapësirat shqiptare kanë përgjegjësi të madhe morale dhe kombëtare. Ato duhet të jenë qendra të paqes, edukimit, moralit dhe harmonisë, jo platforma të heshtjes përballë radikalizmit, përçarjes apo ndikimeve të huaja.
Nëse brenda tyre ka individë, grupe apo rryma që e shfrytëzojnë fenë për interesa politike, antikombëtare apo për agjenda të huaja, atëherë vetë institucionet fetare duhet t’i demaskojnë të parat. Heshtja në këto raste nuk është neutralitet. Heshtja mund të kuptohet si dobësi, si frikë ose si pajtim i heshtur.
Feja e shqiptarit nuk duhet të jetë urë për ndikim iranian, serb, grek, turko-arab apo për çfarëdo qendre tjetër që e do Shqipërinë të dobët. Feja duhet të jetë moral, jo mjet politik. Besimi duhet të jetë paqe, jo projekt përçarjeje.
Emrat publikë dhe përgjegjësia publike
Në opinionin shqiptar janë përmendur shpesh emra dhe figura që kanë marrë pozicione të forta politike, ideologjike ose propagandistike në çështje të ndjeshme kombëtare. Emra si Dritan Goxhaj, Olsi Jazexhiu, Shefqet Krasniqi, Igballe Huduti-Berisha, si dhe disa hoxhallarë e aktivistë të tjerë publikë, duhet të ballafaqohen me pyetjen e madhe: a i shërben fjala e tyre bashkimit kombëtar, apo e ushqen përçarjen?
Askush nuk mund të dënohet pa prova. Askush nuk mund të shpallet fajtor me fjalë rruge. Por askush që del publikisht, që ndikon në masë, që nxit ndasi, që relativizon armiqësitë historike ndaj shqiptarëve, që sulmon orientimin perëndimor të Shqipërisë dhe Kosovës, apo që krijon frymë antiamerikane dhe antiizraelite, nuk mund të fshihet pas petkut të fesë apo të “mendimit ndryshe”.
Mendimi ndryshe është i shenjtë në demokraci.
Por propaganda që e dobëson kombin nuk është mendim i lirë.
Gjuha që ndez urrejtje nuk është debat.
Fanatizmi i importuar nuk është besim.
Sulmi ndaj shtetit shqiptar nuk është patriotizëm.
Familje, rrjete dhe qarqe me ndikim duhet të hetohen nga shteti
Nëse ka dyshime se familje, grupe, fondacione apo rrjete të caktuara, përfshirë ato që lidhen publikisht me emra si familja Gongjaj në Shqipëri apo struktura të tjera me ndikim fetar-politik, kanë rol në koordinime, nxitje, financime ose orientime të trazirave, atëherë kjo nuk duhet të mbetet në nivel thashethemesh.
Shteti duhet të hetojë.
Shërbimet e sigurisë duhet të verifikojnë.
Prokuroria duhet të veprojë aty ku ka prova.
Mediat duhet të hulumtojnë me përgjegjësi.
Shoqëria duhet të mos bjerë në kurthin e manipulimit.
Nëse ka bashkëpunime të errëta mes qarqeve islamike të politizuara, qarqeve ortodokse serbe, qarqeve greke apo strukturave turko-arabe, ato duhet të nxirren në dritë. Jo me urrejtje, por me fakte. Jo me panik, por me shtet. Jo me shpifje, por me hetim kombëtar.
Shqipëria, SHBA-ja dhe Izraeli: aleanca që nuk duhet të cenohet
Shqipëria nuk duhet të lejojë që agjenda të huaja ta largojnë nga rruga e saj perëndimore. Aleanca me Shtetet e Bashkuara të Amerikës është boshti i sigurisë sonë kombëtare. Miqësia me popullin izraelit dhe orientimi drejt botës demokratike janë pjesë e interesit strategjik shqiptar.
Ata që duan ta paraqesin Shqipërinë si vend armiqësor ndaj Perëndimit, ndaj Amerikës apo ndaj Izraelit, në fakt nuk mbrojnë as fenë, as moralin, as popullin. Ata krijojnë terren për izolim, për radikalizim dhe për dobësim të shtetit shqiptar.
Shqipëria ka nevojë për ura me botën e zhvilluar, jo për varësi nga qendra që e shohin Ballkanin si terren për konflikt.
Kësaj here Edi Rama nuk duhet të dorëzohet
Kryeministri Edi Rama mund të kritikohet për shumë çështje të brendshme politike. Demokracia këtë e lejon dhe e kërkon. Por nëse presioni ndaj tij vjen nga qarqe që synojnë rrëzimin e stabilitetit të Shqipërisë, dobësimin e aleancave strategjike dhe futjen e vendit në kaos, atëherë çështja nuk është më vetëm partiake.
Kësaj here nuk duhet të ketë dorëheqje nën presionin e rrugës së manipuluar. Nuk duhet të ketë dorëzim para rrjeteve që duan ta përdorin fenë si armë politike. Nuk duhet të ketë kapitullim para atyre që e duan Shqipërinë të varfër, të trazuar dhe të përçarë.
Shteti duhet të qëndrojë në këmbë.
Institucionet duhet të mbrohen.
Ligji duhet të flasë.
Kombi nuk duhet të bjerë në grackë.
Ekonomia shqiptare është cak i goditjes
Shqipëria po ngrihet përmes turizmit detar, turizmit malor, investimeve, diasporës dhe hapjes drejt botës. Pikërisht këtë duan ta godasin ata që krijojnë trazira.
Një Shqipëri me turizëm të zhvilluar, me porte, aeroporte, resorte, hotele, rrugë, ekonomi dhe investime është Shqipëri e fortë. Një Shqipëri e trazuar, me protesta të dhunshme, me përçarje fetare dhe me propagandë radikale është Shqipëri e dobët.
Prandaj lufta nuk është vetëm ideologjike. Është edhe ekonomike. Kush e tremb turistin, e godet bukën e shqiptarit. Kush e tremb investitorin, e godet të ardhmen e rinisë. Kush e fut vendin në kaos, i shërben armikut më mirë se çdo ushtri.
Thirrje intelektualëve, gazetarëve dhe popullit shqiptar
Sot duhet të flasin intelektualët. Duhet të flasin profesorët, gazetarët, artistët, akademikët, veteranët, biznesmenët, studentët dhe besimtarët e ndershëm.
Nuk duhet të heshtim kur feja përdoret kundër kombit.
Nuk duhet të heshtim kur antiamerikanizmi shitet si moral.
Nuk duhet të heshtim kur urrejtja ndaj Izraelit shndërrohet në platformë politike.
Nuk duhet të heshtim kur figura publike nxisin ndasi, fanatizëm dhe përplasje.
Nuk duhet të heshtim kur rrjete të huaja përpiqen ta shndërrojnë Shqipërinë në laborator trazirash.
Populli shqiptar duhet të jetë vigjilent. Jo kundër besimtarëve, jo kundër fesë, jo kundër institucioneve fetare të ndershme, por kundër çdo manipulimi që e vë fenë mbi kombin dhe agjendën e huaj mbi shtetin shqiptar.
Shqipëria mbi çdo agjendë
Shqiptarët kanë mbijetuar sepse kanë ditur të qëndrojnë bashkë. Nëse sot biem në përçarje fetare, ideologjike dhe politike, atëherë bëjmë pikërisht atë që kanë kërkuar armiqtë tanë historikë.
Prandaj mesazhi duhet të jetë i qartë:
Feja le të mbetet besim.
Shteti le të mbetet shtet.
Kombi le të mbetet mbi çdo agjendë.
Shqipëria nuk është tokë eksperimentesh për askënd.
Kosova nuk është terren për ndikime të huaja.
Shqiptari nuk duhet të bëhet armë kundër shqiptarit.
Nëse Çubrilloviqi dikur ëndërronte shqiptarë të përçarë, sot përgjigjja jonë duhet të jetë bashkimi.
Nëse Daçiqi dhe mendësia e tij politike e duan Kosovën të dobët, përgjigjja jonë duhet të jetë shteti i fortë.
Nëse rrjetet radikale duan përplasje, përgjigjja jonë duhet të jetë vetëdija kombëtare.
Shqipëria nuk dorëzohet.
Kombi shqiptar nuk përçahet.
Shteti duhet të mbrohet