Mos të jemi indiferentë ndaj rinisë sonë!

Emine S. Hoti (Me banim në Norvegji)
Nënkryetare e Shoqatës së Shkrimtarëve dhe Artistëve Shqiptarë „Papa Klementi XI Albani” në Suedi.
Norvegji, 21.10.2026

Përballë sfidave me të cilat po përballet rinia shqiptare, indiferenca nuk duhet të jetë një alternativë. Shqetësimi për zbehjen e shpresave, pasigurinë për të ardhmen dhe vështirësitë për të ndërtuar një jetë me dinjitet në vendlindje duhet të na bëjë të gjithëve më të ndërgjegjshëm dhe më të përgjegjshëm ndaj së ardhmes së brezave të rinj.
Rinia shqiptare nuk kërkon luks apo privilegje. Ajo kërkon paqe, drejtësi, dinjitet, mundësi punësimi dhe të drejtën për të ndërtuar të ardhmen në vendin e vet. Këto janë kërkesa themelore, të cilat duhet të jenë në qendër të çdo shoqërie demokratike, veçanërisht në një vend të bekuar me pasuri natyrore, bukuri të rralla dhe njerëz të talentuar.
Është shqetësuese kur krijohet përshtypja se një pjesë e përfaqësuesve të pushtetit harrojnë se pushteti është përgjegjësi publike dhe jo pronë personale. Asnjë individ dhe asnjë funksion politik nuk mund të vendoset mbi interesin e qytetarëve. Shqipëria i përket popullit të saj, ndërsa institucionet kanë detyrimin të veprojnë në shërbim të tij.
Shqiptarët janë një popull me histori të lashtë, me tradita, me dinjitet dhe me një kujtesë kolektive që përcillet brez pas brezi. Të parët tanë u përballën me sfida të mëdha për të mbrojtur identitetin, lirinë dhe të ardhmen e vendit. Prandaj, sot kemi përgjegjësinë të reflektojmë mbi mënyrën se si administrohen pasuritë kombëtare dhe mbi mundësitë që u ofrohen brezave të rinj.
A mund të pranojmë që rinia të humbasë shpresën, që qytetarët të ndihen të pasigurt për të ardhmen dhe që vendlindja të mos u ofrojë mundësitë e nevojshme për një jetë të dinjitetshme?
Përgjigjja jonë duhet të jetë e qartë: Shqipëria nuk është pronë private e askujt.
Shqipëria është e popullit të saj!

Në këtë kontekst, duhet të kujtojmë Gjergj Fishtën dhe rilindësit tanë, të cilët përmes veprës, mendimit dhe përkushtimit atdhetar, përcollën mesazhe të fuqishme për lirinë, dinjitetin kombëtar dhe përgjegjësinë ndaj atdheut. Idealet e tyre mbeten një thirrje për të mos e harruar rëndësinë e drejtësisë, të solidaritetit dhe të angazhimit qytetar.
Asnjë të riu nuk duhet t’i mohohet mundësia për të ndërtuar një jetë të ndershme në vendin e vet. Puna, arsimimi, barazia para ligjit dhe mundësitë për zhvillim duhet të jenë të drejta reale për çdo qytetar. Kur rinisë i mungojnë perspektiva dhe shpresa, rrezikohet jo vetëm e ardhmja e saj, por edhe zhvillimi afatgjatë i të gjithë vendit.
Rinia shqiptare ka të drejtë të shprehë shqetësimet e saj, të kërkojë llogaridhënie nga institucionet dhe të mbrojë interesat e veta përmes mjeteve paqësore e demokratike. Zëri i të rinjve duhet të dëgjohet dhe kërkesat e tyre duhet të trajtohen me seriozitet, respekt dhe përgjegjësi institucionale.
Shqipëria ka nevojë për guxim qytetar, jo për frikë; për bashkim, jo për përçarje; për drejtësi dhe respekt, jo për nënshtrim. Vetëm përmes dialogut, përgjegjësisë dhe angazhimit të përbashkët mund të krijojmë kushte më të mira për brezat që vijnë.

Mos ia pengoni rrugën rinisë sonë! Mos i shuani ëndrrat e këtij populli!

Shqipëria ka histori, dinjitet dhe një rini që mbart trashëgiminë e sakrificave të të parëve. Kjo trashëgimi na obligon të punojmë për një shoqëri më të drejtë, më të barabartë dhe më të zhvilluar.
Atdheu nuk mbrohet duke i tjetërsuar pasuritë e tij pa përgjegjësi, por duke i administruar ato në interes të qytetarëve dhe të brezave të ardhshëm. Ai nuk nderohet duke e lënë popullin pa perspektivë, por duke krijuar mundësi për punë, zhvillim, mirëqenie dhe jetë me dinjitet.
Është koha që rinia të vendoset në qendër të vëmendjes publike dhe institucionale. Investimi në të ardhmen e saj është investim në të ardhmen e Shqipërisë.
Rroftë rinia shqiptare!
Rroftë dinjiteti njerëzor!
Rroftë Shqipëria!