Urim Saliu

Fitorja e Arkin Jahijit nuk ishte vetëm një fitore e një kandidati. Ishte një mesazh politik i votuesve.

Në Bërvenicë, qytetarët treguan se, kur e shohin se rezultati është në rrezik, dinë të bashkohen. Ata nuk pritën që partitë t’u tregojnë se çfarë duhet të bëjnë. Vendimin e morën vetë në kutinë e votimit.

Kjo nuk ndodhi rastësisht. Bërvenica e kishte provuar edhe anën tjetër. Kur votuesit shqiptarë ishin të zhgënjyer nga kryetarët shqiptarë dhe nga partitë që e kanë qeverisur ndër vite, mungesa e unitetit bëri që komuna të drejtohej nga një kandidat maqedonas. Ai ishte mësimi që shumë nuk e harruan.

Këtë herë dinamika ishte ndryshe. Sa më shumë që fushata u shndërrua në përplasje politike dhe etnike, aq më shumë u mobilizua elektorati. Historia ka treguar se kur njerëzit ndihen të sulmuar mbi baza etnike, reagimi i tyre në shumë raste është po ashtu etnik, duke u bashkuar rreth kandidatit që e shohin si përfaqësues të komunitetit të tyre.

Në këtë mobilizim ndikoi edhe retorika e VMRO-DPMNE-së, e cila, sipas shumë vlerësimeve, kontribuoi në rritjen e pjesëmarrjes dhe aktivizimin e votuesve. Në fund, rezultati ishte një bashkim më i madh i elektoratit shqiptar rreth Arkin Jahijit.

Por zgjedhjet tani kanë përfunduar.

Nga ky moment, kryetari i ri nuk është më kryetar vetëm i atyre që e votuan. Ai është kryetar i të gjithë qytetarëve të Bërvenicës , shqiptarë, maqedonas, turq, romë dhe të gjithë të tjerëve që jetojnë në këtë komunë. Sfida e tij nuk është të fitojë zgjedhje të tjera, por të fitojë besimin e të gjithë qytetarëve përmes punës, transparencës dhe rezultateve.

Bërvenica dha një mesazh në zgjedhje. Tani pret një mesazh tjetër m atë të qeverisjes së mirë. Në fund të fundit, komunat nuk ndërtohen me fushata, por me punë.

Ne përdorim cookies për të përmirësuar përvojën tuaj dhe për të analizuar trafikun në faqe. Duke vazhduar përdorimin e faqes, ju pranoni përdorimin e cookies sipas Politikës së Privatësisë. Pranoj Me shume