Muharem Xhezairi në mbështetje të Rami Mislimit: Kur kërcënohen fëmijët, dështon etika njerëzore

Fyerja, nënçmimi dhe kërcënimi ndaj fëmijëve nuk janë shprehje force, por tregues i një dështimi etik dhe njerëzor. Fëmijët nuk mbajnë përgjegjësi për bindjet, profesionin, angazhimin apo qëndrimet e prindërve dhe të familjeve të tyre. Për këtë arsye, çdo përpjekje për t’i përdorur ata si objekt sulmi, kërcënimi, presioni apo hakmarrjeje është moralisht e papranueshme dhe bie ndesh me vlerat themelore të një shoqërie demokratike e humane.
Një shoqëri matet jo nga mënyra se si sillet me më të fuqishmit, por nga mënyra se si i mbron më të pambrojturit. Fyerja e një fëmije nuk cenon vetëm dinjitetin e tij, por edhe ndërgjegjen kolektive të shoqërisë. Mospajtimet, debatet dhe kundërshtimet duhet të zhvillohen mes të rriturve, me argumente dhe respekt. Kur në shënjestër vendosen fëmijët, humbet çdo legjitimitet moral dhe etik.
Mbrojtja e dinjitetit të çdo fëmije nuk është çështje bindjesh apo interesash, por një detyrim universal njerëzor. Heshtja përballë gjuhës së urrejtjes ndaj fëmijëve nuk e zbut problemin; përkundrazi, rrezikon ta normalizojë atë. Prandaj, çdo formë fyerjeje, nënçmimi apo kërcënimi ndaj fëmijëve meriton dënim të qartë moral dhe shoqëror.